رها آزاد نیست

 نمی خواهم اهل اینجا باشم

 با این دنیا و مردمانش غریبه ام، با این آسمان و این زمین، حتی با این هوا غریبه ام

 نمی توانم در میانشان باشم، بگویم، بشنوم، بجوشم، بیاسایم، انس بگیرم و بیارامم

 بدنبال شهر غریبان می گردم...

 دنیایی که هیچ چیزش با حساب و کتاب پیش نرود، با آسمانی افسونگر، زمینی اغواگر و

  یک دریای ژرف، فارغ از رنگ ها و بزک ها... دنیایی که هیچ چیزش خیالت را

مغشوش  نمی کند... هیچ اضطراب و انتظاری ندارد... این همه گرگ مغرور وحشی

 ندارد، هیچ  پرستویی از آسمانش مهاجر نمی شود... هیچ طوفانی ندارد...

 هیچ جاده ای بدان ختم نمی شود اما انتهای هر جاده ایست...

 اینجا هیچ انتظاری نیست... من امید مطلق می خواهم

 بدنبال شهر غریبانم... بدنبال یک غریبه مثل خودم که غربتم را بفهمد...

 من هر شب در انتظارت هستم...

 هرشب تنهاییم...

 چشم براهت هستم

 در پس هر ابر، هر ستاره، هر افق

 شب که رفت بیا... با خورشید فردا بیا...

 بیا که دیو این شب ها بسی بی رحم است

 و دلم برای تو بسی تنگ است

 دلم تنها در بند توست

 بیا که دلم...

 وابسته به لبخند توست...

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/۳۱ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

هربار از اسارت بیشترم سخن می شنوم، خود را بی قرارتر از قبل میابم، خسته تر،

غمگین تر و سرگردان تر در گوشه ی تنهایی ام فرو می روم و به ظاهر آرام می گیرم. با

دلی اکنده از کین و درد و اندیشه ای دردناک تر...

محبت ها؟! محبت ها مرا می آزارند، بودن و ماندن در کنار نوازش ها زجرم می دهد، چه

کینه ای دارم، از چه کسی... حتی از خودم بیزارم.

پرم از این کینه، مدتهاست...

آنها که می خواهند مرا تا ابد برای خودشان نگه دارند، در قفسم نگه می دارند، در حریم

امن و امان خودشان، در خانه ی به ظاهر خوشبخت خودشان، هیچ غرضی با من ندارند!

این را میدانم؛ ولی من چه غرضی با آنها داشته ام؟ کدامشان به این فکر کرده اند که

خودم خانه ی خوشبختی خودم را تعیین کنم؟

شاید دلیلش رفتارشان حس انس و الفتشان است، شاید به زندگیشان گرمی و رنگ

شادی می بخشم، شاید دوست خوبی هستم، سرگرمی مفرحی... شاید تنهایی همه

را پر می کنم، شاید...

 

اما من...

چه کسی به این فکر می کند که برای من چیزی باشد؟

چه کسی برای شادی من تلاش می کند؟

و چه کسی به حریم زندگی و اختیارات من احترام می گذارد؟

این روزها دیگر سپاسگذار نیستم، با کسی نمی جوشم، حق ناشناسی می کنم،

سرد و بی تفاوتم، امروز گوشه گیرتر از دیروز و فردا گوشه گیرتر از امروز... و پر از کینه ام

همچنان هر روز و هر ثانیه در فکر آزادی ام، به انتظار آزادی .......

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/۳٠ساعت ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

من شادی های کوچکم را جشن می گیرم و دلیل این شادی ها فقط تویی ,

من با هر تلنگر فرو می ریزم، نگران و دلواپسم و تنها دلیل آرامشم تویی ,

من به دنبال جواب چراهایم هستم و تو هزار جواب و راه و بیراه ,

من به دنبال دلیلی برای ادامه و تو آرام آرام دلیل همه چیزم می شوی ,

من از همه چیز پرم، از همه ؛ و تو سنگ صبورم هستی، غم هایم را بدوش می کشی و اشک هایم را پاک می کنی ,

من از آینده می ترسم و تو به آن امیدوارم می کنی ,

من بهانه می گیرم و تو ، شاید ندانی ، ولی بی دلیل ، دلیل تمام بهانه هایم هستی ,

من دلتنگی را با تو باور کردم و تو دلیل این دلتنگی هستی ,

تو تنها دلیل بی قراریم هستی ...  تو آرام و قرارمی

همیشه بمان، مهربان و صبور

تنها برای من بمان .....

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٢۳ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

  خدایا

    این آخرین درخواستم از توست ...

    آخرین درخواستم .  دعایم , خواهشم , نیازم ..

                                               که تنهایم نگذاری ... که تنهانمانم

                                               که سخت از تنهایی بیزارم , می ترسم

   می ترسم ...

       از بی تو بودن , بی تو ماندن , بی تکیه گاهی , بی پناهی

                                می ترسم از دلتنگ نبودن , انتظار نکشیدن

                                                    از تزلزل می ترسم , از ...

 

   خدایا

       مرا تنها  رها  مکن ...

                          رها  کن ولی بی کس رها مکن ...

                                                        مرا اینجا  رها  مکن...

      از هرچه می خواهی رها کن ...

                               به حال خودم  رها  مکن...

                                               رها  را بیش از این تنها رها مکن...

                                                        

                                                               خدایا می ترسم ...  

 

                     

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/۱٦ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

(این متن رو اون برای من نوشته)

امروز که به قلبم نگاه میکنم

احساس سرشار از رهایی می بینم

که تا دیروز حتی تو خیالم هم نمی دیدم

رهایی که لحظه های تنهاییم رو ازم گرفته

و بهتره بگم که تنهاییم رو ازم گرفته

چیزی که سال ها ازش رنج میبردم

------ ----------------------- ------

همیشه فکر می کردم تمام احساس ها دو طرفه است

من تو رو به همون اندازه دوستت دارم که تو منو دوست داری

و تو منو به همون اندازه دوست داری که من تو رو دوست دارم

اما

وقتی دیدم که من اینقدر مشتاقم تو رو ببینم

و

تو اینقدر مشتاقی که منو نبینی

به همه چیز شک کردم

فهمیدم که تو خیلی بیشتر منو دوست داری که من تو رو

امروز میترسم که منو ببینی

میترسم که تو رو ببینم

امروز از همه چیز میترسم

تو خیلی بهتر از چیزی هستی که تو خیالم بود

و من...

من خیلی بدتر از چیزی هستم که تو خیالت هست

حالا من اسیر رهایی شدم که خودش اسیره

و تو اسیر اسیری شدی که گرفتار توه

اسیر تو بودن رو به هر آزادی ترجیح میدم

و آزادی رو توی اسیر تو بودن می بینم

تو...

تو خیالم هم نمیگنجی

و من...

فقط تو خیال خوبم

رها!

رهایی بی تو، اسیریه

و اسیری با تو، رهاییه

رها باش تا اسیرت باشم

و اسیرتم تا رها باشم

متنم زیاد قشنگ نیست ولی احساسم قشنگه

تو دلم فقط تویی هرچند که رنگارنگه

با تو بودن منو پیر نمیکنه

پیش تو بودن منو سیر نمیکنه

از آغوش گرمت سیر نمیشم

و هیچ وقت از کنارت نمیرم

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/۱٠ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

نمی خوام هرگز ببینم تو رو!!!!!!!!!!!!!

می دونم وقتی ببینمت نمیتونم کنترل کنم خودمو!

کنترل کنم که تو آغوشت نیام! که نبوسمت و از آغوشت دربیام!

نمی تونم این همه خوددار باشم!

نمیتونم بعد از اومدن تو آغوشت دیگه ازت جدا باشم!

ضربان قلب تو، ملودی نفس هامه ..

نفس های تو، ضربان قلبمه ..

نمیتونم که دیگه صدای قلبتو نشنوم و نفسامو باهاش تنظیم نکنم.

دیگه نمیتونم فقط دلخوش به صدات باشم.

همین چند ساعت خوابم رو هم نمیتونم بی کنار تو بودن، داشته باشم!

همین روزمرگی هایی که حالا فقط به امید تو میگذرونمشون رو هم نمیتونم تنها داشته باشم!

نمی تونم ....

دیگه نمیتونم صبحا فقط با حرفات روزمو شروع کنم باید کنارت باشم و .... تا روزم شروع بشه!

دیگه نمیتونم شبا فقط با آرامشی که بهم میدی بخوابم؛ باید کنارم باشی که آروم بشم و ..... تا روزم تموم بشه!

دیگه نمی تونم همه ی روزمو فقط با شنیدن صدات بگذرونم ...

باید هرلحظه انتظار اومدنت رو بکشم .

هم نفس ,هر نفس  , رها بی تو نمی تونه .....

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٧ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

دلم برای یک خواب ابدی پر می زند ...... خسته ام

دلم برای در آغوش کشیدن خاک سرد لک می زند ..... خسته ام

دلم برای ندیدن همه تنگ شده، برای نشنیدن، نبودن، نخواستن، دلتنگ نشدن .......

دلم برای بی تو نبودن به هر در می زند ......... درمانده ام

دلم برای رفتن تنگ شده. برای همیشه رفتن

هرچند که همیشه رفتن رسیدن نیست

ولی رسیدن ملزم رفتن است

برای رها بودن دلتنگم

برای یک لحظه رهایی نفس کشیدن

برای ........

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٤ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()

 ./ تو به من خندیدی ونمی دانستی ...

    من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

    سیب را دزدیدم

                            باغبان از پی من تند دوید

                            سیب را دست تو دید 

                            غضب آلود به من کرد نگاه 

    سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک 

                               وتو رفتی و هنوز ...

                                سالهاست که در گوش من آرام آرام  

                                           خش خش گام تو تکرار کنان    

                                                                میدهد آزارم

    ومن اندیشه کنان

                    غرق این پندارم

                                   که چرا ؟؟؟

                                           باغچه ی کوچک ما سیب نداشت .....

 

___________________________________________________________________

 ./ من به تو خندیدم

    چون که می دانستم

    تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه 

                                          سیب را دزدیدی 

    پدرم از پی تو تند دوید

                           ونمی دانستی ...باغبان باغچه ی همسایه

                                                       پدر پیر من است ....

    من به تو خندیدم

                   تا که با خنده ی تو

                                      پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم ...

    بغض چشمان تو لیک

                         لرزه انداخت به دستان من  و

                                    سیب دندان زده از دست من  افتاد به خاک

    دل من گفت برو ...

                        چون نمی خواست به خاطر بسپارد

                                                 گریه ی تلخ تو را ....

    ومن رفتم وهنوز سالهاست

    که در ذهن من آرام آرام

     حیرت و بغض تو تکرار کنان

                                      می دهد آزارم 

    ومن اندیشه کنان غرق این پندارم ...

                     که چه می شد اگر باغچه ی خانه ی ما سیب نداشت؟؟؟؟

                                     

       

      

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٢ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ توسط رها راد نظرات ()


Design By : Pichak